Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

Τι αισθάνομαι ακριβώς?
Πως μπορώ να μεταφράσω την ασταμάτητη βροχή που έχει κατακλείσει τη ψυχή μου?
Ανοίγω τη παλέτα μου και τα χρώματα της είναι μαύρο και άσπρο. Τα ανακατεύω με εκνευρισμό και με την ελπίδα πως θα βγει κάτι φωτεινό.Το αποτέλεσμα μου θυμίζει και πάλι πως τα μοναδικά βασικά χρώματα μου, είναι το ασπρόμαυρο και όσο και αν τα αναμειγνύω δε θα αποφύγω τη μουντάδα του γκρι.
Πως κατάφερα πάλι να εξαφανίσω τόσα χρώματα?

Δεν υπάρχουν σχόλια: